این ماده دربارهٔ یکی از روشهای اظهار وصیت است که در آن موصی (کسی که وصیت میکند) وصیت خود را بهصورت شفاهی در حضور دو نفر گواه بیان میکند. یکی از آن دو گواه باید گفتههای موصی را بنویسد و در آن، تاریخ روز و ماه و سال و محل وقوع وصیت را هم ذکر کند.
پس از نوشتن، هم موصی و هم گواهها باید آن نوشته را امضا کنند. اگر موصی نتواند امضا کند، گواهها باید در وصیتنامه بنویسند که موصی توان امضا کردن نداشته است.
این ماده به «سایر موارد مذکور در ماده ۲۸۳» ارجاع داده است؛ یعنی این روش فقط برای همان مواردی است که در ماده ۲۸۳ گفته شده و متن آن ماده در اینجا آورده نشده است.