این ماده یک راه سادهتر برای وصیت کردن در شرایط خاص را بیان میکند. اگر وصیتکننده (موصی) یک نظامی باشد یا کسی باشد که در ارتش مشغول به کاری است و بیمار یا مجروح شده باشد، میتواند وصیت خود را در حضور رئیس بهداری ارتش و مدیر بیمارستانی که در آن بستری است اظهار کند.
نکته مهم این است که متن ماده تنها از «اظهار» وصیت در حضور این دو نفر سخن میگوید و دربارهٔ شکل نوشتن وصیت، تشریفات بعدی، تعداد شاهدان یا شرایط دیگر توضیحی نمیدهد. هر آنچه در این ماده آمده، همین اجازهٔ اظهار وصیت در حضور این دو مقام است.