این ماده دربارهٔ وصیت در شرایط فوقالعاده است. میگوید اگر وضعیتهایی مثل جنگ، خطر مرگ فوری، بیماریهای واگیردار (امراض ساریه) یا سفر دریایی پیش بیاید و در آن وضعیت معمولاً ارتباط قطع میشود، بهطوریکه موصی (کسی که وصیت میکند) نمیتواند به یکی از راههای ذکرشده در قانون وصیت کند، ممکن است وصیت به روشی انجام شود که در مواد بعدی همین قانون ذکر میشود.
این ماده خودش شکل و جزئیات آن وصیت را تعیین نکرده و فقط امکان آن را در این شرایط بیان میکند. برای دانستن روش دقیق، باید به مواد بعدی مراجعه کرد؛ متن این ماده فقط به آن مواد ارجاع میدهد. در همین متن تبصرهای دیده نمیشود.