این ماده میگوید وقتی کسی از دنیا میرود، برای پرداخت بدهیها و تسویه اموالش (که به آن «تصفیه ترکه» میگویند) یک مسیر کلی وجود دارد؛ اما اگر آن شخص در زمان حیاتش «بازرگان» بوده باشد، این تسویه تابع مقررات تصفیه امور بازرگان متوقف است. یعنی قانون برای بازرگانان یک روش جداگانه در نظر گرفته و این ماده فقط همین را یادآوری میکند.
نکته مهم این است که این ماده خودش جزئیات آن روش را توضیح نمیدهد و فقط میگوید به مقررات مربوط به تصفیه امور بازرگان متوقف ارجاع داده شده است. پس از متن همین ماده نمیتوان فهمید آن مقررات چه میگویند یا چه شرایطی دارند.