این ماده دربارهٔ حالتی است که «تمام» ورثه، ترکه (یعنی دارایی و بدهیهای بهجامانده از متوفی) را رد کنند؛ یعنی همه آنها قبول نکنند که ترکه را بردارند.
در چنین حالتی، قانون میگوید با این ترکه مثل ترکهٔ کسی رفتار میشود که وارث ندارد و باید مطابق مقررات فصل هشتم همین باب عمل شود. این ماده فقط به آن فصل ارجاع میدهد و توضیح نمیدهد که در آن فصل چه مقرراتی هست.
اما یک استثنا هم دارد: اگر بعد از اینکه بدهیهای متوفی پرداخت شد، چیزی اضافه ماند، آن اضافه مال ورثه است.