این ماده میگوید در فاصلهٔ زمانیای که ترکهٔ متوفی در حال «تحریر» است (یعنی فهرست کردن و مشخص کردن اموال و بدهیهای او)، دعواهایی که به خود ترکه یا به بدهی متوفی مربوط میشوند متوقف میشوند؛ یعنی در این مدت این دعواها پیش نمیروند.
با این حال، همین ماده یک راه جبران هم پیشبینی کرده است: اگر کسی که ادعا دارد (مدعی) درخواست کند، ممکن است خواستهٔ او تأمین شود؛ یعنی با تصمیم مقام رسیدگیکننده، طلب او در آن مدت به نحوی تضمین و محفوظ بماند.
نکته: این متن دربارهٔ شرایط دقیق تأمین، مبلغ یا نحوهٔ آن چیزی نگفته و فقط به همین دو حکم کلی اشاره کرده است.