این ماده یک حالت استثنایی برای «تحریر ترکه» (یعنی فهرست کردن و شمارش اموال و بدهیهای بهجامانده از فرد فوتشده) تعیین میکند. بر اساس آن، اگر ارزش کل ترکه کمتر از یک هزار ریال باشد، دیگر لازم نیست آن آگهیای که در مادهٔ پیشین (مادهٔ فوق) گفته شده منتشر شود.
در چنین حالتی دادگاه خودش زمانی را برای تحریر ترکه تعیین میکند و به اشخاص ذینفع (کسانی که در این ترکه نفعی دارند، مثل وارثان یا طلبکاران) اطلاع میدهد. این اطلاعرسانی فقط برای ذینفعانی است که هم معلوم و شناختهشدهاند و هم در حوزهٔ همان دادگاه ساکن هستند.
این ماده به «آگهی مذکور در ماده فوق» ارجاع داده است؛ یعنی برای دانستن جزییات آن آگهی باید به همان مادهٔ قبلی مراجعه کرد و متن حاضر توضیحی دربارهٔ محتوای آن نمیدهد. همچنین این متن دربارهٔ تکلیف ذینفعانی که ناشناختهاند یا در حوزهٔ دادگاه ساکن نیستند و نیز دربارهٔ موضوع اعتبار یا اصلاح این ماده، چیزی نمیگوید.