این ماده دربارهٔ زمانی است که مهر و موم ترکه (اموال بهجامانده از متوفی) برداشته میشود. اگر در میان وارثان، فرد غائب (کسی که حاضر نیست و از او خبری در دست نیست) یا فرد محجور (کسی که به حکم قانون از تصرف در اموال خود منع شده است) وجود داشته باشد، هنگام برداشتن مهر و موم باید «تحریر» انجام شود؛ یعنی اموال بهصورت مکتوب و فهرستشده نوشته شوند.
همین حکم در حالتی هم اعمال میشود که وارث متوفی معلوم نباشد؛ یعنی مشخص نباشد چه کسی یا چه کسانی وارث او هستند. در این حالت نیز برداشتن مهر و موم باید همراه با تحریر باشد.
این ماده فقط شرط «تحریر در زمان برداشتن مهر و موم» را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات نحوهٔ تحریر یا مقررات دیگر سخنی نمیگوید.