این ماده دربارهٔ زمانی است که میخواهند مهر و مومِ ترکه (یعنی دارایی و اموال بهجامانده از فرد فوتشده که پلمب شده) را بردارند. میگوید اگر کسی که در این کار ذینفع است (یعنی به شکلی در این اموال حق دارد) محل زندگیاش خارج از حوزهٔ دادگاه بخش باشد، لازم نیست وقتِ برداشتن مهر و موم به او اطلاع داده شود.
اگر به این افرادِ خارج از حوزه خبر داده نشود، دادگاه به جای آنها دو گزینه دارد: یا متصدی دفتر رسمی را تعیین میکند، یا یکی از معتمدین محل را. این فرد را دعوت میکند تا در جریان برداشتن مهر و موم حاضر باشد.
نکته: متن تنها به «دادگاه بخش» و «متصدی دفتر رسمی» اشاره کرده و توضیح نداده که این افراد چه وظایف دقیقی دارند؛ این بخش در همین متن مبهم است.