این ماده دربارهٔ وضعیتی است که برای اموال و کارهای یک فرد فوتشده، پروندهای در دادگاه مطرح است و قرار است کارها بهطور موقت متوقف و مهر و موم شوند. در چنین حالتی اگر قاضی (دادرس) وصیتنامهای را معتبر بداند و ببیند که در آن وصیتنامه کارهای فوری و فوریتی ذکر شده است، اجازه میدهد همان کارهای فوری انجام شوند.
نکتهٔ اصلی این است که تشخیص معتبر بودن وصیتنامه و فوری بودن کارهای ذکرشده در آن، بر عهدهٔ دادرس است. متن ماده دربارهٔ اینکه چه کارهایی «فوری» شمرده میشود یا چه مهلتی برای انجام آنها وجود دارد، چیزی نگفته و در این باره ساکت است.
این ماده هیچ اشارهای به اعتبار یا نحوهٔ اجرای خودِ وصیتنامه بهطور کلی ندارد و فقط اجازه میدهد کارهای فوریِ مندرج در آن، به تشخیص دادرس، انجام شود.