این ماده میگوید وقتی مالی (مثلاً اموال یک فرد فوتشده) «مهر و موم» میشود، یعنی لاک و مهر میخورد تا کسی به آن دست نزند، باید صورتجلسهای نوشته شود که ده مورد مشخص در آن قید گردد.
این ده مورد عبارتاند از: تاریخ و ساعت دقیق مهر و موم؛ نام و مشخصات کسی که انجامش میدهد؛ دلیلی که باعث مهر و موم شده؛ نام، مشخصات و نشانی درخواستکننده (و اگر خود دادرس مستقلاً تصمیم گرفته، همین در صورتجلسه نوشته شود)؛ نام و مشخصات و حرفهای اشخاص ذینفع حاضر؛ محل دقیق مهر و موم (مثل اتاق، صندوقخانه یا گنجه)؛ شرح کوتاه اشیایی که مهر و موم نشدهاند؛ اینکه اموال در جای خود مهر شده یا جابهجا شدهاند؛ نگهبان، اگر تعیین شده، و اینکه دادرس خودش او را معین کرده یا ذینفعان معرفی کردهاند؛ و در پایان، نوشتهٔ کتبی و صریح از همه کسانی که با متوفی همخانه بودهاند یا اموال در تصرفشان بوده، به این مضمون که چیزی از اموال را بیرون نبرده یا پنهان نکردهاند و نمیدانند کسی دیگر مستقیم یا غیرمستقیم این کار را کرده است.
اگر بعضی عبارتها مثل «دادرس» یا «ذینفع» برایتان روشن نیست، در متن همین ماده توضیح بیشتری نیامده و باید در جای دیگر معنای آنها را دید.