این ماده دربارهٔ یکی از کارهای پس از «مهر و موم کردن ترکه» است. ترکه یعنی اموال و داراییهایی که از فرد فوتشده باقی میماند، و مهر و موم یعنی بستن و پلمب کردن آن اموال تا کسی به آنها دست نزند.
بر اساس این ماده، وقتی مامورینی که در مادهٔ قبل گفته شدهاند اموال را مهر و موم میکنند، باید کلید قفلهایی را که مهر و موم شدهاند داخل یک پاکت یا لفاف بگذارند، خود آن پاکت یا لفاف را هم مهر و موم کنند و آن را به دادگاه بخش بفرستند.
این ماده به «ماده قبل» ارجاع داده و مامورین را همانهایی میداند که در آن ماده ذکر شدهاند؛ این متن دربارهٔ محتوای آن ماده چیزی نمیگوید. همچنین این ماده مشخص نمیکند که این کار در چه مدت زمانی باید انجام شود.