این ماده به دادگاه اجازه میدهد که در پروندهٔ مربوط به صدور حکم موت فرضی، هر تحقیقی را که لازم بداند انجام دهد. یعنی دادگاه در این کار آزاد است و میتواند برای روشن شدن وضعیت، بررسیها و پرسوجوهای مورد نیاز خود را انجام دهد.
پس از آنکه دادگاه این بررسیها را انجام داد و دلایلِ لازم برای صدور حکم موت فرضی را احراز کرد، حکم موت فرضی را صادر میکند. متن ماده فقط به همین دو نکته اشاره دارد: اختیار دادگاه در انجام تحقیق، و صدور حکم پس از احراز موجبات.