این ماده میگوید سمت «امین» (کسی که برای ادارهٔ امور و اموال شخص غائب مفقودالاثر تعیین میشود) در سه حالت پایان مییابد: نخست، وقتی دادگاه حکم موت فرضی او را صادر کند؛ دوم، وقتی معلوم شود واقعاً فوت کرده است؛ و سوم، وقتی معلوم شود زنده است.
به بیان ساده، تا زمانی که وضعیت غائب روشن نشده، امین این وظیفه را دارد؛ اما به محض روشن شدن یکی از این سه حالت، دیگر امین به شمار نمیآید و این سمت از او گرفته میشود. متن ماده در مورد اینکه پس از آن اموال و کارها چگونه اداره میشود یا چه کسی مسئول میشود چیزی نمیگوید.