این ماده یک قاعدهٔ ساده را بیان میکند: اگر برای اداره و نگهداری اموالی «امین» تعیین شده باشد، هزینههای لازم برای حفظ و ادارهٔ آن اموال از خود همان اموال برداشته میشود.
یعنی این هزینهها از دارایی خود امین یا از جیب شخص دیگری پرداخت نمیشود، بلکه از همان مالی که امین مسئول نگهداری آن است کسر میگردد. متن ماده فقط همین حکم کلی را گفته و دربارهٔ نوع هزینهها، مقدار آنها، نحوهٔ محاسبه یا تشریفات برداشت از اموال توضیحی نداده است.