این ماده میگوید وقتی میخواهند برای کسی «امین» تعیین کنند، باید به کدام دادگاه شهرستان مراجعه کرد. امین کسی است که دادگاه او را انتخاب میکند تا از اموال یا امور شخصی که خودش نمیتواند اداره کند، مراقبت کند.
متن سه حالت را جدا میکند: اول، تعیین امین برای جنین (بچهای که هنوز به دنیا نیامده) که در دادگاه شهرستانی انجام میشود که مادر جنین در حوزه آن اقامت دارد. دوم، تعیین امین برای کسی که نمیتواند اموال خودش را اداره کند، که در دادگاه شهرستانی انجام میشود که خود آن شخص در حوزه آن اقامت دارد. سوم، در دیگر مواردی که نیاز به تعیین امین پیدا میشود، دادگاه شهرستانی صالح است که در حوزه آن، این نیاز به تعیین امین پیش آمده است.
این ماده فقط محل مراجعه (صلاحیت دادگاه) را مشخص میکند و دربارهٔ اینکه چه کسی یا با چه شرایطی امین میشود، چیزی نمیگوید. همچنین متن دربارهٔ معنای دقیق «عاجز از اداره اموال» توضیحی نداده است.