این ماده دربارهٔ پروندههایی است که برای افراز (یعنی جدا کردن سهم هر شریک از یک ملک مشاعی) در دادگاهها باز شدهاند و در زمان شروع اجرای این قانون هنوز در دادگاه مطرح هستند. طبق این متن، این پروندهها همانطور در دادگاه رسیدگی میشوند و حکم صادر میشود؛ یعنی این قانون پروندههای قبلی را از بین نمیبرد.
اما یک نکتهٔ مهم دارد: اگر کسی که درخواست افراز کرده (خواهان) بخواهد دعوای خود را به جای دادگاه در واحد ثبتی مطرح کند، باید اول دعوای قبلی خود را از دادگاه پس بگیرد (استرداد کند). در واقع نمیتواند همزمان پرونده را در دادگاه و در واحد ثبتی پیش ببرد.
این ماده تبصره ندارد و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.