این اصل میگوید شمار نمایندگان مجلس شورای اسلامی ۲۷۰ نفر است. همچنین مقرر میکند که از تاریخ همهپرسی سال ۱۳۶۸ هجری شمسی، پس از هر ده سال، با در نظر گرفتن عواملی مثل عوامل انسانی، سیاسی، جغرافیایی و موارد مشابه، حداکثر بیست نفر نماینده میتواند اضافه شود.
برای برخی اقلیتهای دینی هم نماینده اختصاصی در نظر گرفته شده است: زرتشتیان یک نماینده، کلیمیان یک نماینده، مسیحیان آشوری و کلدانی مجموعاً یک نماینده، و مسیحیان ارمنی جنوب و شمال هر کدام یک نماینده انتخاب میکنند.
جمله آخر میگوید تعیین محدوده حوزههای انتخابیه و تعداد نمایندگان بر عهده قانون است؛ یعنی این اصل خودش جزئیات حوزهبندی را مشخص نکرده و به قانون ارجاع داده است. یک نکته قابل ذکر این است که متن به روشنی مشخص نمیکند افزایش حداکثر بیست نفری در هر دوره دهساله چگونه محاسبه میشود و این بخش از متن مبهم است.