این اصل میگوید برخورداری از حمایتهای تأمین اجتماعی یک حق همگانی است؛ یعنی برای همهٔ مردم، نه گروه خاصی. این حمایتها شامل زمانی است که فرد بازنشسته میشود، بیکار میشود، پیر میشود، از کار افتاده میشود، سرپرست خود را از دست میدهد، در راه میماند، دچار حادثه و سانحه میشود، یا به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت پزشکی نیاز پیدا میکند.
این حمایتها قرار است به شکل بیمه و شکلهای دیگر انجام شود و دولت موظف است بر اساس قوانین، این خدمات و کمکهای مالی را برای یکیک افراد کشور فراهم کند. منابع مالی آن هم دو چیز است: درآمدهای عمومی و درآمدهایی که از مشارکت خود مردم به دست میآید.
نکتهای که در متن نیست: اصل ۲۹ نگفته این حمایتها با چه سازوکار اداری، چه نهادی و چه شرایط دقیقی اجرا میشود؛ فقط میگوید «طبق قوانین». همچنین هیچ تبصرهای همراه این متن نیامده است.