این اصل، جایگاه قوه قضائیه را در نظام حقوقی کشور مشخص میکند و میگوید این قوه مستقل است. دو نقش کلی برای آن برشمرده شده: پشتیبانی از حقوق فردی و اجتماعی افراد، و مسئولیت رساندن جامعه به عدالت.
سپس پنج وظیفه برای این قوه نام برده شده است: رسیدگی و صدور حکم درباره دعواها، شکایتها و اختلافها و همچنین تصمیمگیری در آن دسته از امور حسبیه که قانون مشخص میکند؛ احیای حقوق عامه و گسترش عدل و آزادیهای مشروع؛ نظارت بر اینکه قوانین خوب اجرا شوند؛ کشف جرم و پیگیری مجازات و تعزیر مجرمان و اجرای حدود و مقررات مدون جزایی اسلام؛ و انجام اقدامهای مناسب برای پیشگیری از وقوع جرم و اصلاح مجرمان.
نکتهای که باید به آن توجه کرد این است که متن اصل، فقط وظیفهها را فهرست میکند؛ درباره جزئیات هر وظیفه، نهادهای مسئول، شرایط یا مبلغ و مدت خاصی چیزی نگفته و در بند اول هم به قانونهایی ارجاع داده که مشخص میکنند کدام امور، «امور حسبیه» هستند، بدون آنکه خودش آنها را تعریف کند.