اصل ۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی باید با این زبان و خط باشد ولی استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این اصل می‌گوید زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران، فارسی است. یعنی در کارهای رسمی کشور، زبان مشترک فارسی است.

بر همین اساس، اسناد، مکاتبات، متن‌های رسمی و کتاب‌های درسی باید به زبان و خط فارسی باشند.

اما در کنار فارسی، استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی و همچنین تدریس ادبیات این زبان‌ها در مدارس، آزاد است. این اصل تبصره‌ای ندارد (تبصره بخشی الحاقی به یک ماده یا اصل است که شرط یا توضیحی اضافه می‌کند).

مصادیق واقعی

علی که در یک مدرسه درس می‌خواند، کتاب درسی‌اش به زبان و خط فارسی است؛ اما مدرسه می‌تواند در کنار آن، درس ادبیات زبان محلی همان منطقه را هم ارائه کند.
مریم یک نشریه محلی منتشر می‌کند و بخشی از مطالب آن را به زبان قومی منطقه می‌نویسد؛ این کار در کنار زبان فارسی مجاز شمرده شده است.

سؤالات پرتکرار

آیا نوشتن مطالب یک روزنامه به زبان محلی ممنوع است؟

نه؛ بر اساس همین اصل، استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی در کنار زبان فارسی آزاد است.

آیا کتاب‌های درسی می‌توانند به زبانی غیر از فارسی باشند؟

بر اساس این اصل، کتب درسی باید با زبان و خط فارسی باشند. در کنار آن، تدریس ادبیات زبان‌های محلی و قومی در مدارس آزاد است.

اسناد و مکاتبات رسمی باید به چه زبانی باشد؟

این اصل می‌گوید اسناد و مکاتبات و متون رسمی باید با زبان و خط فارسی باشند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ←