اصل ۱۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

رئیس جمهور می‌تواند در موارد خاص، بر حسب ضرورت با تصویب هیأت وزیران نماینده، یا نمایندگان ویژه با اختیارات مشخص تعیین نماید. در این موارد تصمیمات نماینده یا نمایندگان مذکور در حکم تصمیمات رئیس جمهور و هیأت وزیران خواهد بود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این اصل می‌گوید رئیس جمهور در موارد خاص و بر حسب ضرورت می‌تواند یک نماینده یا چند نمایندهٔ ویژه تعیین کند. اما این کار دو شرط دارد: نخست اینکه مورد، خاص و ضروری باشد، و دوم اینکه هیأت وزیران آن را تصویب کند. همچنین اختیارات این نماینده یا نمایندگان باید مشخص باشد.

نکتهٔ مهم این اصل این است که تصمیم‌های این نماینده یا نمایندگان، در حکم تصمیم‌های رئیس جمهور و هیأت وزیران است؛ یعنی از نظر این متن، تصمیم آنان همان جایگاه و اعتبار تصمیم رئیس جمهور و هیأت وزیران را دارد.

این متن دربارهٔ اینکه چه چیزی «مورد خاص» یا «ضرورت» است، یا اختیارات چگونه و تا چه حدی باید مشخص شود، توضیحی نمی‌دهد و در این بخش‌ها مبهم است. همچنین تبصره‌ای در این متن ذکر نشده است.

مصادیق واقعی

فرض کنید دولت با موضوع خاصی روبه‌روست و رسیدگی به آن ضروری است. رئیس جمهور با تصویب هیأت وزیران، علی را به عنوان نمایندهٔ ویژه با اختیارات مشخص برای پیگیری آن موضوع تعیین می‌کند. بر اساس این اصل، تصمیم‌هایی که علی در آن چارچوب می‌گیرد، در حکم تصمیم‌های رئیس جمهور و هیأت وزیران است.
فرض کنید برای یک موضوع خاص، به جای یک نفر، چند نفر لازم است. رئیس جمهور با تصویب هیأت وزیران مریم و یک نفر دیگر را به عنوان نمایندگان ویژه با اختیارات مشخص تعیین می‌کند؛ در این صورت تصمیم‌های آنان در حکم تصمیم‌های رئیس جمهور و هیأت وزیران خواهد بود.

سؤالات پرتکرار

رئیس جمهور به تنهایی می‌تواند نمایندهٔ ویژه تعیین کند؟

بر اساس این متن، تعیین نماینده یا نمایندگان ویژه نیاز به تصویب هیأت وزیران دارد.

تصمیم‌های این نمایندهٔ ویژه چه اعتباری دارد؟

طبق این متن، تصمیمات نماینده یا نمایندگان مذکور در حکم تصمیمات رئیس جمهور و هیأت وزیران است.

اختیارات این نماینده چگونه تعیین می‌شود؟

این متن فقط می‌گوید نماینده یا نمایندگان «با اختیارات مشخص» تعیین می‌شوند، اما توضیح نمی‌دهد که این اختیارات چگونه و توسط چه کسی مشخص می‌شود.

مشاهدهٔ متن کامل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ←