بر اساس این اصل، دین رسمی ایران اسلام است و مذهب رسمی، مذهب جعفری اثنیعشری است. در همین متن آمده که این اصل «الی الابد» غیرقابل تغییر است.
طبق این اصل، مذاهب دیگر اسلامی یعنی حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدی دارای احترام کامل هستند و پیروان این مذاهب آزادند مراسم مذهبی خود را بر اساس فقه خودشان انجام دهند. همچنین در تعلیم و تربیت دینی، در امور احوال شخصیه (ازدواج، طلاق، ارث و وصیت) و در دعاوی مربوط به این امور، در دادگاهها رسمیت دارند.
همچنین در هر منطقهای که پیروان یکی از این مذاهب اکثریت داشته باشند، مقررات محلی در حدود اختیارات شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با حفظ حقوق پیروان سایر مذاهب. متن این اصل توضیح نمیدهد که منظور از «شوراها» کدام شوراهاست و حدود اختیارات آنها چیست.