اصل ۱۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

پس از مقام رهبری رئیس جمهور عالی‌ترین مقام رسمی کشور است و مسئولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوه مجریه را جز در اموری که مستقیماً به رهبری مربوط می‌شود، بر عهده دارد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این اصل می‌گوید در ساختار رسمی کشور، بعد از مقام رهبری، رئیس‌جمهور بالاترین مقام رسمی است. یعنی از نظر جایگاه اداری و رسمی، هیچ مقام رسمی دیگری بالاتر از رئیس‌جمهور و پایین‌تر از رهبری قرار ندارد.

همچنین این اصل دو مسئولیت مهم بر عهدهٔ رئیس‌جمهور می‌گذارد: اول اجرای قانون اساسی، دوم ریاست قوه مجریه (یعنی مدیریت قوه‌ای که کارهای اجرایی کشور را انجام می‌دهد).

اما این دو مسئولیت یک استثنا دارد: اموری که مستقیماً به رهبری مربوط می‌شود از این قاعده بیرون است. متن اصل توضیح نمی‌دهد که دقیقاً چه اموری «مستقیماً مربوط به رهبری» است و این بخش در همین متن مبهم است.

مصادیق واقعی

فرض کنید علی کارمند یک اداره است و می‌خواهد بداند در سلسله‌مراتب رسمی کشور، بالاترین مقام پس از رهبری چه کسی است؛ بر اساس این اصل، پاسخ رئیس‌جمهور است.
فرض کنید مریم دربارهٔ اجرای یک بخش از قانون اساسی سؤال دارد؛ طبق این متن، مسئولیت اجرای قانون اساسی بر عهدهٔ رئیس‌جمهور است، جز در اموری که مستقیماً به رهبری مربوط می‌شود.

سؤالات پرتکرار

بعد از رهبری، بالاترین مقام رسمی کشور چه کسی است؟

طبق این اصل، رئیس‌جمهور عالی‌ترین مقام رسمی کشور پس از مقام رهبری است.

رئیس‌جمهور چه مسئولیت‌هایی بر عهده دارد؟

بر اساس این متن، مسئولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوه مجریه، جز در اموری که مستقیماً به رهبری مربوط می‌شود.

آیا رئیس‌جمهور در همهٔ امور مسئولیت دارد؟

نه؛ همین متن یک استثنا دارد: اموری که مستقیماً به رهبری مربوط می‌شود از این مسئولیت بیرون است. خودِ متن توضیح نمی‌دهد که آن امور چه چیزهایی هستند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ←