این اصل میگوید در ساختار رسمی کشور، بعد از مقام رهبری، رئیسجمهور بالاترین مقام رسمی است. یعنی از نظر جایگاه اداری و رسمی، هیچ مقام رسمی دیگری بالاتر از رئیسجمهور و پایینتر از رهبری قرار ندارد.
همچنین این اصل دو مسئولیت مهم بر عهدهٔ رئیسجمهور میگذارد: اول اجرای قانون اساسی، دوم ریاست قوه مجریه (یعنی مدیریت قوهای که کارهای اجرایی کشور را انجام میدهد).
اما این دو مسئولیت یک استثنا دارد: اموری که مستقیماً به رهبری مربوط میشود از این قاعده بیرون است. متن اصل توضیح نمیدهد که دقیقاً چه اموری «مستقیماً مربوط به رهبری» است و این بخش در همین متن مبهم است.