این ماده دربارهٔ وضعیتی در جریان تصفیهٔ امور یک ورشکسته است که طلبکاران در «هیئت بستانکاران» (یعنی جمع طلبکاران ورشکسته) گرد هم میآیند. اگر شرایطی که در ماده ۴۸۰ قانون تجارت گفته شده در این هیئت جمع باشد، طلبکاران میتوانند از دعواهایی که نتیجهٔ آنها معلوم و قطعی نیست و به اصطلاح مشکوک است صرفنظر کنند؛ یعنی دنبال کردن آن دعوا را رها کنند. خودِ این ماده شرایط ماده ۴۸۰ قانون تجارت را توضیح نداده و فقط به آن ارجاع داده است.
بند دوم ماده میگوید هر طلبکاری میتواند درخواست کند که آن دعوا به خودش واگذار شود. اگر دعوا به این صورت به یک طلبکار واگذار شد، پولی که از فروش مال بهدستآمده از این راه حاصل میشود، تا اندازهٔ طلبی که آن طلبکار دارد به خودِ درخواستکننده میرسد و بیشتر از آن (مازاد) به سایر طلبکاران تعلق میگیرد.