این ماده دربارهٔ کارهای «اداره تصفیه» است؛ یعنی همان جایی که اموال و کارهای فرد یا شرکت ورشکسته را مدیریت میکند. بر اساس این متن، اداره تصفیه سراغ طلبهایی میرود که دیگران به ورشکسته بدهکارند و آنها را وصول میکند؛ و اگر لازم باشد برای گرفتن این طلبها اقامه دعوی (یعنی شکایت و پیگیری قضایی) میکند.
متن میگوید اموالی که در معرض کاهش قیمت هستند یا نگهداشتنشان هزینهای نامتناسب ایجاد میکند، بدون تأخیر فروخته میشوند. همچنین اداره تصفیه برگهای بهادار (بورسی) یا چیزهایی که در بازار قیمت مشخصی دارند را میفروشد. دلیلش این است که قیمت اینها روشن است و کار appraisal و ارزشگذاری پیچیده لازم ندارد.
دربارهٔ بقیهٔ اموال، این ماده فقط میگوید بعداً ترتیبی برای فروش آنها گفته خواهد شد؛ یعنی خودِ این ماده نحوهٔ فروش سایر اموال را مشخص نکرده است.