این ماده دربارهٔ ترتیب پرداخت طلب بستانکاران از پول فروش اموال کسی است که ورشکسته شده است. کسی که برای طلبش وثیقه دارد، از حاصل فروش همان مال وثیقهشده، در برگ تقسیم، مقدم بر سایر بستانکاران است. طلبهای بدون وثیقه و باقیماندهٔ طلب بستانکاران دارای وثیقه که از فروش وثیقه پرداخت نشده، به ترتیب طبقات زیر بر یکدیگر مقدماند و این تقدم در تقسیمنامه حاصل فروش اموال متوقف رعایت و قید میشود.
طبقهٔ اول: حقوق خدمهٔ خانه برای سال آخر قبل از توقف؛ حقوق خدمتگزاران بنگاه ورشکسته برای شش ماه قبل از توقف؛ دستمزد کارگرانی که روزانه یا هفتگی مزد میگیرند برای سه ماه قبل از توقف. طبقهٔ دوم: طلب اشخاصی که مالشان تحت ولایت یا قیمومت ورشکسته بوده، به میزانی که ورشکسته از آن جهت مدیون شده، با شرط اینکه توقف در دورهٔ ولایت یا قیمومت یا تا یک سال پس از پایان آن اعلام شده باشد. طبقهٔ سوم: طلب پزشک و داروفروش و مطالباتی که در سال قبل از توقف به مصرف مداوای مدیون و خانوادهاش رسیده است.
طبقهٔ چهارم: نفقهٔ زن مطابق ماده ۱۲۰۶ قانون مدنی؛ مهریهٔ زن تا ده هزار ریال، به شرط اینکه ازدواج اقلاً پنج سال قبل از توقف واقع شده باشد، و مازاد آن جزء سایر دیون است. طبقهٔ پنجم هم سایر بستانکاران است. این ماده فقط به ماده ۱۲۰۶ قانون مدنی ارجاع داده و محتوای آن را توضیح نمیدهد.