این ماده یک قاعدهٔ ساده و عملی دربارهٔ اموالی است که در جریان اجرای حکم توقیف شدهاند. میگوید وقتی اموال توقیف میشود و کسی مسئولیت نگهداری آنها را میپذیرد، دو چیز به او تحویل داده میشود: خودِ اموال توقیفشده و یک رونوشت (کپی) از صورت اموال، یعنی فهرستی که اموال در آن نوشته شده است.
نکتهٔ دوم این ماده تشریفات است: در برابر این تحویل باید رسید گرفته شود. یعنی صرفِ تحویل کافی نیست و باید مدرکی باشد که نشان دهد اموال و رونوشت فهرست به آن شخص سپرده شده است.
این ماده فقط همین دو کار را بیان میکند و دربارهٔ جزئیاتی مانند اینکه چه کسی میتواند مسئول نگهداری باشد، شرایط نگهداری، یا مسئولیت شخص در صورت آسیب دیدن اموال چیزی نمیگوید؛ این بخشها در متن حاضر مبهم و بیاننشده است.