این ماده دربارهٔ حالتی است که اموالی در جریان اجرای حکم توقیف شده است و شخصی که طرف پرونده نیست (شخص ثالث) ادعا کند که نسبت به آن اموال حقی دارد.
در چنین حالتی، مأمور اجرا (دادورز) باید دو چیز را یادداشت کند: مشخصات کسی که این ادعا را مطرح کرده، و خلاصهٔ حرفهایی که او گفته است.
خودِ این ماده فقط همین وظیفهٔ ثبت و یادداشت را بیان میکند و دربارهٔ اینکه این ادعا بعداً چه سرنوشتی پیدا میکند یا چه مراحلی دارد، چیزی نگفته است.