این ماده دربارهٔ حالتی است که پس از صدور حکم، دو طرف بر سر معنای حکم یا آنچه حکم گفته، با هم اختلاف پیدا میکنند. در این صورت هر یک از طرفین میتواند از دادگاه بخواهد که این اختلاف را رفع کند.
دادگاه در وقت فوقالعاده (یعنی خارج از وقت عادی رسیدگی) به این اختلاف رسیدگی میکند. اگر موضوع نیاز به بررسی بیشتری داشته باشد، یک رونوشت از درخواست را به طرف مقابل ابلاغ میکند و هر دو طرف را خارج از نوبت به جلسه دعوت میکند؛ ولی اگر آنها در جلسه حاضر نشوند، این غیبت باعث تأخیر در رسیدگی نمیشود.