ماده ۱۸ میگوید مدیران و دادورزها (ماموران اجرا) در چند حالت نمیتوانند ماموریت اجرا را قبول کنند:
۱- امر اجرا مربوط به همسرشان باشد.
۲- امر اجرا مربوط به کسانی باشد که با آنان قرابت نسبی یا سببی تا درجه سوم دارند؛ یعنی نسبت خویشاوندی فامیلی یا ناشی از ازدواج تا درجه سوم.
۳- خودشان قیم یا وصی یکی از طرفین یا کفیل امور او باشند.
۴- بین آنان یا همسرشان و کسی که امر اجرا مربوط به اوست، دعوای مدنی یا کیفری مطرح باشد.