این ماده میگوید اگر دادگاه «دادورز» نداشته باشد، یا تعداد دادورزهایش به اندازهٔ کافی نباشد، اجرای حکم لازم نیست حتماً توسط دادورز انجام شود؛ در این حالت میتوان حکم را به وسیلهٔ مدیر دفتر دادگاه، کارمندان دیگر همان دادگاه، یا مأمورین شهربانی و ژاندارمری اجرا کرد.
«دادورز» در این متن همان مأمور اجراست؛ یعنی کسی که کار اجرای حکم دادگاه را انجام میدهد. پس این ماده فقط یک راه جایگزین برای اجرای حکم در شرایط کمبود مأمور اجرا تعیین میکند.
متن این ماده تبصره ندارد و دربارهٔ اینکه کدامیک از این جایگزینها با چه ترتیبی انتخاب میشود، توضیحی نداده است؛ این بخش در همین متن مبهم است.