این ماده دربارهٔ کنترل محتوای ارتباطات غیرعمومی در سامانههای رایانهای یا مخابراتی است. میگوید اگر بخواهند محتوای ارتباطی را که در حال انتقال است کنترل کنند، باید همان مقرراتی رعایت شود که در آیین دادرسی کیفری برای کنترل ارتباطات مخابراتی پیشبینی شده است؛ یعنی این ماده خودش شرایط و جزئیات را تعیین نمیکند و به آن مقررات ارجاع میدهد.
تبصرهٔ این ماده یک نکته را روشن میکند: دسترسی به محتوای ارتباطات غیرعمومی که ذخیره شده است — مثل ایمیل (پیامنگار) یا پیامک — در حکم کنترل است و باید مقررات مربوط به آن رعایت شود. یعنی فرقی نمیکند پیام در حال فرستادن باشد یا قبلاً ذخیره شده باشد؛ در هر دو حالت مقررات مربوط باید رعایت شود.
آنچه در این متن نیامده، جزئیات آن مقررات و شرایط آن است؛ متن ماده فقط ارجاع میدهد و توضیح نمیدهد که آن مقررات چه میگویند.