این ماده درباره وضعیتی است که در جریان یک پرونده کیفری، «اصل» دادهها یا خود سامانههای رایانهای یا مخابراتی (مثل کامپیوتر، سرور یا سامانه مخابراتی) توقیف میشود. بر اساس این متن، قاضی پرونده موظف است در یک مهلت مناسب و معمول، برای این دادهها و سامانهها تعیین تکلیف کند؛ یعنی مشخص کند که در نهایت با آنها چه باید شود.
قاضی در انتخاب این مهلت باید چند چیز را در نظر بگیرد: نوع و حجم دادهها، نوع و تعداد سختافزارها و نرمافزارهای مورد نظر، و نقشی که این اقلام در جرم ارتکابی داشتهاند. متن ماده فقط همین الزام به تعیین تکلیف در مهلت متناسب و متعارف را بیان میکند و جزئیات بیشتر یا تبصرهای در همین متن نیامده است.