این ماده میگوید دستوری که برای «تفتیش» (جستوجو در یک محل) و «توقیف» (ضبط کردن چیزها) صادر میشود، باید روشن و کامل باشد و چند چیز مشخص را در خود داشته باشد. اگر این اطلاعات در دستور نباشد، اجرای درست آن سخت میشود.
طبق متن ماده، این اطلاعات باید در دستور بیاید: اینکه دستور در خود محل اجرا میشود یا بیرون از آن؛ مشخصات مکان و محدودهای که تفتیش و توقیف در آن انجام میشود؛ نوع و مقدار دادههایی که دنبال آن هستند؛ نوع و تعداد سختافزارها و نرمافزارها؛ روش دستیابی به دادههای رمزنگاریشده یا حذفشده؛ و زمان تقریبی انجام تفتیش و توقیف.
نکتهای که باید صادقانه گفت این است که متن همینجا تمام میشود؛ این ماده تبصرهای ندارد و در همین متن مشخص نشده که اگر دستور ناقص باشد چه اتفاقی میافتد.