این ماده دربارهٔ زمانی است که مقام قضایی میخواهد اطلاعات موجود در رایانهها یا سامانههای رایانهای و مخابراتی را بررسی (تفتیش) کند یا آنها را در اختیار بگیرد (توقیف). بر اساس این متن، چنین کاری فقط با دستور قضایی امکانپذیر است.
شرط دیگری که در همین ماده آمده این است که این کار تنها در صورتی انجام میشود که ظن قوی (گمانهای قوی و جدی) به کشف جرم، شناسایی متهم یا پیدا کردن ادله جرم وجود داشته باشد.
این ماده فقط همین دو شرط کلی را بیان میکند و توضیح نمیدهد که این کار چگونه، توسط چه کسی یا با چه تشریفاتی انجام میشود؛ متن در این بخشها سکوت دارد.