این ماده میگوید در دادرسی کیفری میتوان از سامانههای ویدئو کنفرانس و دیگر سامانههای ارتباط الکترونیکی استفاده کرد؛ مثلاً برای پرسیدن سؤال از طرفهای دعوا، گرفتن شهادت از شهود یا دریافت نظر کارشناس. یعنی لازم نیست حتماً همه این افراد در همان محل حاضر شوند.
اما این کار فقط در صورتی مجاز است که سه شرط رعایت شود: اول احراز هویت، یعنی مطمئن شویم فردی که پشت دوربین است همان شخص مورد نظر است؛ دوم اعتبار اظهارات، یعنی معلوم باشد گفتههای او قابل اعتماد و معتبر است؛ سوم ثبت مطمئن سوابق، یعنی صورتجلسه و اظهارات به شکلی قابل اطمینان ضبط و نگهداری شود.
این ماده تبصره ندارد و هیچ اشارهای به شرایط دیگر یا شیوه اجرای این کار نکرده است.