این ماده میگوید حکمهایی که دادگاههای نظامی صادر میکنند، بهطور کلی قابل بازبینی در مرجع بالاتر هستند. این بازبینی یا در «دادگاه تجدیدنظر نظامی» همان استان انجام میشود یا در «دیوان عالی کشور»؛ اینکه کدامیک، بستگی به نوع پرونده دارد (متن قانون با عبارت «حسب مورد» به همین موضوع اشاره کرده است).
اما یک استثنا هم وجود دارد: اگر حکم از نظر قانون «قطعی» به حساب بیاید، دیگر قابل تجدیدنظر یا فرجامخواهی نیست.
نکتهای که متن روشن نمیکند این است که دقیقاً چه حکمهایی «قطعی» شمرده میشوند و در هر پرونده کدام مرجع صالح است؛ این ماده فقط قاعدهٔ کلی را بیان کرده است.