این ماده به فرماندهان و مسئولان نظامی و انتظامی میگوید: بهمحض اینکه باخبر شوند در محدودهٔ مسئولیت خودشان جرمی رخ داده است، باید موضوع را به مرجع قضائی صالح (یعنی مرجع قضائی که صلاحیت رسیدگی دارد) گزارش کنند. اگر این کار را نکنند، بر اساس همین ماده به مجازات «جرم کتمان حقیقت» که در قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح پیشبینی شده محکوم میشوند؛ این ماده خودش مقدار یا نوع مجازات را تعیین نکرده و فقط ارجاع داده است.
تبصرهٔ این ماده دربارهٔ پروندهٔ خود متهم است: میگوید اطلاعات خدمتی او — مثل سوابق کیفری، سوابق انضباطی، تشویقها، دورههای آموزشی گذراندهشده، سوابق پزشکی و هر موضوع دیگری که بتواند در تصمیم مقام قضائی اثر داشته باشد — به مراجع قضائی فرستاده میشود.