این ماده دربارهٔ کسی است که دادگاه در حکم خود او را مسئول پرداخت هزینه دادرسی کرده است. اگر چنین شخصی فوت کند، آن هزینه از اموالی که از او باقی مانده (ماترک) گرفته میشود.
به زبان ساده، با فوت بدهکار هزینه دادرسی، بدهی او از بین نمیرود؛ بلکه از دارایی و اموال بهجاماندهاش وصول میشود. متن ماده فقط همین حکم را بیان کرده و دربارهٔ ترتیب یا جزئیات وصول، نحوهٔ رسیدگی یا موارد دیگر توضیحی نداده است.