این ماده میگوید در «جرایم غیر مشهود» — یعنی جرایمی که در برابر چشم مأمور یا افراد حاضر رخ نداده و کشف آن نیاز به تحقیق دارد — مأمور (ضابط) برای چند کار به اجازهٔ جداگانه و موردیِ مقام قضائی نیاز دارد: وارد شدن به منزل، وارد شدن به مکانهای بسته و تعطیل، تفتیش و بازرسی این مکانها، و همچنین بازرسی کردن اشخاص و اشیاء.
نکتهٔ مهم این ماده این است که این اجازهٔ موردی حتی وقتی هم لازم است که مقام قضائی اجرای تحقیقات را بهطور کلی به ضابط سپرده باشد. یعنی یک اجازهٔ کلی و عمومی برای انجام تحقیقات، ضابط را از گرفتن اجازهٔ جداگانه برای این کارهای خاص بینیاز نمیکند.
این متن تبصرهای ندارد و تنها همین حکم را بیان میکند. متن تعریفی از «جرایم غیر مشهود» ارائه نداده است.