این ماده دربارهٔ نحوهٔ پرداخت دیه یا ضرر و زیان ناشی از جرم در مرحلهٔ اجرای حکم است. بر اساس آن، وقتی این ماده را در ارتباط با مواد (۲۳۲) و (۲۳۳) این قانون اجرا میکنند، ابتدا دیه یا خسارتی که به زیاندیده تعلق دارد از همان تأمینی که قبلاً گرفته شده پرداخت میشود.
اگر مبلغ آن تأمین از میزان دیه یا ضرر و زیان بیشتر باشد، مقدار اضافه به نفع دولت ضبط میشود. یعنی فرد محکومعلیه یا کسی که تأمین داده، از این اضافه بهرهای نمیبرد.
این ماده فقط به دو مادهٔ دیگر (۲۳۲ و ۲۳۳) ارجاع داده و محتوای آنها را توضیح نمیدهد؛ بنابراین برای فهم کامل این فرآیند باید به خود آن مواد هم مراجعه شود که متن آنها در اینجا نیامده است.