این ماده میگوید فرجامخواهی (یعنی درخواست بررسی رأی در دیوان عالی کشور) تنها بر اساس سه جهت مشخص میتواند مطرح شود.
جهت اول: کسی ادعا کند که قوانین مربوط به تقصیر متهم و مجازات قانونی او رعایت نشده است. جهت دوم: کسی ادعا کند اصول دادرسی رعایت نشده، اما نه هر ایرادی؛ این بیتوجهی باید درجهای از اهمیت داشته باشد که رأی دادگاه را بیاعتبار کند. جهت سوم: کسی ادعا کند مستنداتی که رأی بر آنها بنا شده با مدارک موجود در پرونده همخوانی ندارد.
این ماده فقط فهرست همین جهات را بیان میکند و توضیح نمیدهد که هر جهت چگونه باید اثبات شود یا چه مراحلی بعد از آن پیش میآید.