این ماده دربارهٔ زمانی است که کسی که به رأی دادگاه اعتراض کرده (خواه تجدیدنظرخواه باشد، خواه فرجامخواه) ادعا کند که توان پرداخت هزینهٔ دادرسی مربوط به «دعوای ضرر و زیان ناشی از جرم» را ندارد. در چنین حالتی، دادگاهی که رأی مرحلهٔ نخستین را صادر کرده، به این ادعا رسیدگی میکند.
نکتهٔ مهم این است که این رسیدگی «خارج از نوبت» انجام میشود؛ یعنی دادگاه این ادعا را در صف عادی پروندهها نمیگذارد و زودتر به آن میپردازد.
توجه کنید که موضوع این ماده فقط اعسار از پرداخت هزینهٔ دادرسی «دعوای ضرر و زیان ناشی از جرم» است و متن دربارهٔ موارد دیگر چیزی نمیگوید. همچنین متن توضیح نمیدهد که دادگاه چگونه احراز میکند فرد توان پرداخت ندارد.