این ماده میگوید چه کسانی میتوانند در دادگاه و دادسرای ویژهٔ اطفال و نوجوانان قاضی باشند و چه کسی آنها را انتخاب میکند.
بر اساس متن، انتخاب این قضات با رئیس قوه قضائیه است. او این کار را از میان قضاتی انجام میدهد که حداقل پنج سال سابقهٔ خدمت قضائی دارند و خودِ رئیس قوه قضائیه شایستگی آنها را برای این کار تأیید کرده است.
در همین انتخاب، رئیس قوه قضائیه باید سن و «جهات دیگر» را هم در نظر بگیرد. متن چند نمونه از این جهات دیگر را نام میبرد: تأهل (متأهل بودن)، گذراندن دورهٔ آموزشی، و ترجیحاً داشتن فرزند. کلمهٔ «ترجیحاً» نشان میدهد داشتن فرزند یک مزیت ترجیحی است، نه شرط اجباری. متن این ماده تبصره ندارد.