ماده ۳۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

شهود نباید پس از ادای شهادت بدون اذن دادگاه متفرق شوند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده یک قاعده ساده دربارهٔ رفتار شاهدان در جلسهٔ دادگاه کیفری است: بعد از اینکه شاهد شهادت خود را داد، نباید خودسرانه و بدون اجازهٔ دادگاه جلسه را ترک کند و از هم جدا شود؛ ماندن یا رفتن او به نظر و اذن دادگاه بستگی دارد.

این ماده در فصل «رسیدگی به ادله اثبات» آمده است، یعنی جایی که قواعد مربوط به دلایل اثباتی مثل شهادت مطرح می‌شود. متن ماده کوتاه است و توضیح نمی‌دهد چرا این محدودیت گذاشته شده، چه مدت شاهدان باید بمانند، یا اگر بدون اجازه متفرق شوند چه پیامدی دارد؛ این موارد در خود این ماده بیان نشده است.

مصادیق واقعی

علی به عنوان شاهد در دادگاه کیفری شهادت می‌دهد. پس از پایان شهادت، می‌خواهد بی‌اجازهٔ دادگاه از سالن بیرون برود؛ بر اساس این ماده، او باید تا گرفتن اجازه از دادگاه بماند.
مریم و چند شاهد دیگر در یک پروندهٔ کیفری شهادت داده‌اند. بعد از ادای شهادت، یکی از آن‌ها می‌خواهد با بقیه از دادگاه خارج شود؛ این کار بدون اذن دادگاه با قاعدهٔ این ماده سازگار نیست.

سؤالات پرتکرار

اگر شاهد بعد از شهادت بدون اجازهٔ دادگاه از جلسه بیرون برود، چه اتفاقی می‌افتد؟

این ماده فقط می‌گوید شاهدان نباید بدون اذن دادگاه متفرق شوند و دربارهٔ پیامد تخلف از آن چیزی نمی‌گوید.

آیا شاهد بعد از شهادت باید همیشه در دادگاه بماند؟

طبق این متن، ماندن یا رفتن او به اذن دادگاه بستگی دارد؛ اگر دادگاه اجازه بدهد، می‌تواند برود.

آیا این ماده دربارهٔ خود قاضی یا طرفین پرونده هم چیزی می‌گوید؟

خیر، این ماده فقط دربارهٔ شاهدان و متفرق نشدن آن‌ها پس از ادای شهادت و بدون اذن دادگاه است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی کیفری ←
ماده ۳۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری — لویادسک