این ماده دربارهٔ «قرار منع تعقیب» است؛ یعنی تصمیمی که پروندهٔ یک متهم را به جریان نمیاندازد. اگر این قرار به این دلیل صادر شود که عمل ارتکابی اصلاً جرم نیست و به هر دلیلی قطعی شود، دیگر نمیتوان همان متهم را دوباره به همان اتهام تعقیب کرد.
اگر قرار منع تعقیب به دلیل نداشتن دلیل یا کافی نبودن دلیل صادر شود و در دادسرا قطعی شود، باز هم نمیتوان متهم را دوباره به همان اتهام تعقیب کرد؛ اما یک استثنا وجود دارد: اگر بعداً «دلیل جدید» کشف شود، با نظر دادستان یک بار میتوان او را تعقیب کرد. اگر همین قرار در دادگاه قطعی شود، پس از کشف دلیل جدید، به درخواست دادستان و با اجازهٔ دادگاه صالح برای رسیدگی به اتهام، یک بار میتوان تعقیب را از سر گرفت. در این حالت، اگر دادگاه اجازهٔ تعقیب مجدد بدهد، بازپرس طبق مقررات به رسیدگی ادامه میدهد.