این ماده دربارهٔ حالتی است که دادگاه پرونده را برای کاملکردن تحقیقات به دادسرا برگردانده است. در چنین وضعیتی، دادسرای مربوط باید همان کارهایی را که دادگاه خواسته انجام دهد و بعد پرونده را دوباره برای دادگاه بفرستد؛ نکتهٔ مهم این است که در این مرحله دادسرا نباید «قرار» (یعنی تصمیم رسمی و مکتوب قضایی مانند قرار تأمین یا قرار منع تعقیب) صادر کند و فقط پرونده را ارسال میکند.
همچنین اگر دادسرا هنگام انجام این تحقیقات ببیند که درخواست دادگاه مبهم است و منظور آن روشن نیست، خودش تصمیمی نمیگیرد، بلکه موضوع را از دادگاه میپرسد تا ابهام برطرف شود.
این ماده تبصرهای ندارد و در متن آن به مادهٔ دیگری ارجاع داده نشده است. متن دربارهٔ اینکه این مقرره معتبر است یا اصلاح شده، چیزی نمیگوید.