این ماده دربارهٔ سه وضعیتی است که بازپرس پس از پایان تحقیقات، قراری صادر میکند و دادستان با آن موافقت میکند: ۱) قرار عدم صلاحیت، ۲) قرار موقوفی تعقیب، ۳) قرار منع تعقیب.
اگر قرار، «عدم صلاحیت» باشد و دادستان با آن موافقت کند، پرونده به مرجعی که صلاحیت دارد فرستاده میشود. اما اگر قرار «موقوفی تعقیب» یا «منع تعقیب» باشد، بازپرس باید موضوع را به طرفین پرونده (یعنی دو طرف دعوا) ابلاغ کند.
در همین حالتها، قرار تأمین (مثل وثیقه یا کفالت) و قرار نظارت قضائی لغو میشود. اگر متهم در بازداشت باشد، بیدرنگ آزاد میشود و قاضی مربوط موظف است اثر قرار تأمین گرفتهشده را بردارد.