ماده ۲۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

مدت اعتبار قرار منع خروج از کشور شش ماه و قابل تمدید است. در صورتی که مدت مندرج در دستور منع خروج منقضی شود، این دستور خود به خود منتفی است و مراجع مربوط نمی توانند مانع از خروج شوند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده درباره قرار «منع خروج از کشور» است؛ یعنی تصمیمی که به موجب آن فرد اجازه ندارد از کشور خارج شود. بر اساس بخش اول این ماده، این قرار شش ماه اعتبار دارد و امکان تمدید آن وجود دارد. متن ماده توضیح نمی‌دهد که تمدید توسط چه کسی یا با چه شرایطی انجام می‌شود.

بخش دوم ماده به پایان این مدت مربوط است: اگر مدتی که در دستور منع خروج مشخص شده بگذرد، این دستور خودبه‌خودی از بین می‌رود. در این حالت، مراجع مربوطه اجازه ندارند جلوی خروج آن فرد را بگیرند.

نکته‌ای که در متن روشن نیست این است که عبارت «قرار منع خروج از کشور» در جمله اول و «دستور منع خروج» در جمله دوم به یک معنا هستند یا نه؛ متن دربارهٔ این تفاوت چیزی نمی‌گوید.

مصادیق واقعی

علی از سوی مرجع قضائی با قرار منع خروج از کشور روبه‌رو می‌شود و در قرار، مدت شش ماه تعیین شده است. پس از گذشت این شش ماه، دستور منع خروج خودبه‌خودی از بین می‌رود و مراجع مربوطه نمی‌توانند مانع خروج او شوند.
مریم قرار منع خروج از کشور دارد که پیش از پایان شش ماه تمدید می‌شود. در این صورت، تا زمانی که مدت تمدیدشده ادامه دارد، موضوع مشمول همان قرار است؛ پس از پایان مدت، دستور خودبه‌خودی منتفی می‌شود.

سؤالات پرتکرار

قرار منع خروج از کشور چند وقت اعتبار دارد؟

طبق این ماده، شش ماه و قابل تمدید است.

اگر مدت نوشته‌شده در دستور منع خروج تمام شود، چه اتفاقی می‌افتد؟

این دستور خود به خود منتفی می‌شود و مراجع مربوط نمی‌توانند مانع خروج فرد شوند.

چه کسی قرار منع خروج از کشور را تمدید می‌کند؟

این ماده فقط می‌گوید قرار قابل تمدید است، اما مشخص نمی‌کند چه مرجعی آن را تمدید می‌کند؛ این موضوع در متن نیامده است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی کیفری ←
ماده ۲۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری — لویادسک