این ماده درباره قرار «منع خروج از کشور» است؛ یعنی تصمیمی که به موجب آن فرد اجازه ندارد از کشور خارج شود. بر اساس بخش اول این ماده، این قرار شش ماه اعتبار دارد و امکان تمدید آن وجود دارد. متن ماده توضیح نمیدهد که تمدید توسط چه کسی یا با چه شرایطی انجام میشود.
بخش دوم ماده به پایان این مدت مربوط است: اگر مدتی که در دستور منع خروج مشخص شده بگذرد، این دستور خودبهخودی از بین میرود. در این حالت، مراجع مربوطه اجازه ندارند جلوی خروج آن فرد را بگیرند.
نکتهای که در متن روشن نیست این است که عبارت «قرار منع خروج از کشور» در جمله اول و «دستور منع خروج» در جمله دوم به یک معنا هستند یا نه؛ متن دربارهٔ این تفاوت چیزی نمیگوید.